3/2025 | Lubię wracać tam gdzie byłam już

No niekoniecznie do ortodontki, co to piętnaście lat temu przyprawiała mnie o zawały serca, nerwy, i niespanie po nocach, ale tym razem poszłam tam z własnej nieprzymuszonej woli, nawet byłam skłonna za to zapłacić.

Za to żeby mi powiedziała, że hej, tępa strzało, tyle się nacierpiałaś, i nie było łaska nosić aparatu na noc?

No pani droga, nie było, miałam piętnaście-szesnaście-siedemnaście lat i wydawało mi się, że jestem najmądrzejsza na świecie. Spoko, teraz już tak nie uważam więc z podkulonym ogonem wracam, i jestem gotowa na strzały. Tfu, na działanie. Tak mnie dzisiaj bolał brzuch, było mi żal jednego wolnego dnia, że spędzę go na torturach, ale hej nie było źle.

Decyzje muszą być podjęte, zęby usunięte, pan dentysta nie odbiera, odebrałby pan, bo jutro to stracę zapał, a dzisiaj jeszcze wychodzi mi uszami. Chciałam go wykorzystać, dzięki za podcinanie skrzydeł.

To idę spać. Jutro do pracy. Trzeba na naprawę błędów zarobić. He-he-he.

Nie tęskniłam.